สูดอากาศเมืองไกล ไปกับคนเดินทาง

ร่วมไว้อาศัย กับชีวิตน้อย ๆ บนเขาใหญ่

!!!อย่าขับรถเร็วได้มั้ยครับ
ให้นึกถึงตลอดเวลาว่าข้างหน้าอาจมีสัตว์กำลังข้ามถนนอยู่ ที่สำคัญขอว่าอย่าขับไปก๊งไปได้มั้ยครับ ความคึกคะนองมานจะเพิ่มขึ้นในขณะที่การตัดสินใจมันช้าลงไปนะครับหากเกิดอะไรขึ้น 

!!!อย่าให้อาหารสัตว์ระหว่างทาง
ไม่ว่าจะ ลิงหรือกวาง ชะลอ ดู หรือถ่ายรูปได้ครับพวกผมเป็นสัตว์ป่าครับ ไม่ใช่สัตว์เลี้ยง อย่าพยายามเปลี่ยนสัญชาตญาณของพวกผม ผลที่ตามคือ ภาพข้างล่างครับ

!!! ถ้าไม่จำเป็นอย่าขับรถขึ้นลงกลางคืน หรือ ตระเวรส่องสัตว์กันเอง ได้มั้ยครับ
เป็นการรบกวนเวลาอาหารของพวกผมและอาจถึงทำร้ายพวกผมให้บาดเจ็บและจากไปส่องสัตว์เท่าที่ทางอุทยาน จัดให้ก็พอสมควรแล้วครับ

!!!วอนถึงพี่ๆ ที่ชอบเอา 2 ล้อ และ 4 ล้อมาทดสอบในบ้านผม
ขอเถอะครับ บ้านผมไม่ใช่สนามแข่งรถรถที่แต่งเครื่องมาอีกดังลั่นสนั่นป่า ผมไม่รู้ว่ามรดกโลกจะหลุดลอยไปอีกหรือป่าว

!!!ขยะอีกครับ  ทุกคนช่วยกัน ใครเอาไรมาก็เอากลับไปด้วย
น่าสงสาร  กวางกะปลาป๋อง  แค่ตัวอย่างเดียวที่มีภาพมาฝากพี่ๆนะครับ ไอ้ถุงขยะที่อยู่ในลำไส้ในกระเพาะ อีกเยอะฮับ

สุดท้ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย   สำคัญมาก
ผมอยากให้พี่ๆเห็นเขาใหญ่บ้าน ผมเป็นแหล่งศึกษาธรรมชาติ

เป็นปฐมบทของการเดินป่าให้เด็กๆ ปลูกจิตสำนึกของการอนุรักษ์ หวนแหนรักษาธรรมชาติที่สวยงาม ไม่ใช่การเปลี่ยนที่ดื่มเหล้า เล่นการพนัน ฉิ่งฉับทัวร์ ส่งเสียงดัง ขนาดส่องสัตว์ยังถือขวดเหล้าขึ้นไปด้วย ร้องเพลง ตะโกนใส่กวาง เป็นต้น

...............................................
ผมขอมากไปรึป่าว ฮับ
..............................................

อาจด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์   อาจด้วยความไม่ตั้งใจ อาจด้วยความสงสารเอ็นดู อาจด้วยความสนุกสนานคึกคะนอง อาจด้วยความรู้แต่ไม่ตระหนักของพี่ๆ... เรื่องเช่นนี้จึงเกิดขึ้น หนาวที่ผ่านมาเฉลี่ยอาทิตย์ละ 9 ชีวิตที่จากไป

หลายคนบอกว่าพวกผมสมควรจากไปเพราะอยากมานั่งกลางถนนให้รถชนเอง
.....

พี่คนนั้นคงลืมไปว่า..ที่นี่มานบ้านผมนะ ผมจะยืนจะเดินตรงไหน..ใครกันแน่ที่ต้องเกรงใจ ที่ต้องระวัง

ทางอช.ห้ามไม่ให้รถขึนหลัง 3 ทุ่มก็จริงแต่พอเริ่มหมดแสงพวกเพื่อนผมก็ออกมาตามธรรมชาติแล้วครับฝากระวังๆเพื่อนๆผมด้วยนะฮับหากมีความจำเป็นต้องขับรถกลางคืน

โดยเฉพาะกลางคืนไม่ควรขับเกิน 60 KM/HR นะครับ

ผมเคยเห็นพี่ๆบางคน น่ารักมากเค้าหยุดจอดรถให้เพื่อนชะมดของผมค่อยๆเดินลงข้างถนนไปด้วยครับ..

ทีมสัตวแพทย์จากสวนสัตว์โคราช เตรียมการช่วยเหลือเพื่อนกวางของผมอยู่ครับ... เห็นว่าเมื่อ 3 วันก่อนขึ้นมาครั้งนึงแล้ว แต่ยาซึมที่จะใช้วางยาสลบหมด ทีมสัตวแพทย์ใจดียอมควักกระเป๋าตัวเองซื้อยาเกือบพันบาทเพื่อมาช่วยเพื่อนผม

ยากลับไม่เดินทำให้เสียตังค์ไปฟรีๆแต่ทีมหมอยังไม่ยอมแพ้ เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมากลับขึ้นมาอีกครั้ง...ซึ้งใจมากครับ ที่ไม่เห็นเพื่อนผมเป็นแค่กวางตัวนึง พี่ๆหลายคนโยนบาปนี้มาให้จนท.ของอุทยานครับว่าไม่สามารถจัดเก็บขยะให้พ้นเพื่อนๆ ผมได้ แต่ผมกลับมองว่าคนเก็บหรือจะสู้คนทิ้ง...........................

ข้อมูลและภาพประกอบจาก Forward Mail